Tüge Atakol, babasının Amerika’da güvenceli bir geleceği bırakarak, ailesiyle birlikte 1972 yılında sıkıntılı ve belirsizliklerle dolu Kıbrıs’a geri döndüğünü anlatarak, “Annemle beraber benim ve kardeşimin Kıbrıs’ta büyümemizi istiyorlardı. Ailesi babamın en büyük mutluluğuydu.” dedi.

Babasının her zaman kendisini ve kardeşini desteklediğini söyleyen Tüge Atakol, kendilerine duruşuyla, dürüstlüğüyle, çevreye ve insana duyduğu sevgi ve saygısıyla örnek olduğunu işaret etti.

Tüge Atakol, babasının kendilerini çevre bilinci ve sevgisiyle yetiştirdiğini de vurgulayarak, “Çevre Koruma Vakfı çalışmaları çerçevesinde ilkokulları gezip öğrencilere çevre konularında çok kez sunumlar yaptı. Babamın bu tutkusu bana ve kız kardeşime de işledi.” şeklinde konuştu.

Tüge Atakol, konuşmasını “Onun kızları olarak bu dünyaya gelmiş olmak ve onun adını taşıyor olmak bizim için çok büyük bir onurdur.” ifadesiyle tamamladı.